1912 - 2012: 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

Η Θεσσαλονίκη, όπως και η ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας, δεν ελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821. Έπρεπε να περιμένει περίπου 90 χρόνια.

Το 1912 η Ελλάδα, η Βουλγαρία, το Μαυροβούνιο και η Σερβία βρίσκονταν σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία (Τουρκία). Οι τέσσερις σύμμαχοι συνέτριψαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αποτέλεσμα την νίκης αυτής ήταν η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον ελληνικό στρατό με αρχηγό τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο.

Η Θεσσαλονίκη πέρασε μετά από πολλόυς αιώνες σκλαβιας ξανά σε ελληνικά χέρια στις 26 Οκτωβρίου 1912, ανήμερα της γιορτής του προστάτη της αγίου, του Αγίου Δημητρίου.

Ο Τούρκος διοικητής της Θεσσαλονίκης, Ταξίν πασάς, παραδίδει την πόλη στον Κωνσταντίνο.

Ο βασιλιάς Γεώργιος παρελαύνει στην ελεύθερη Θεσσαλονίκη

Αρχαϊκή αρχιτεκτονική

Στην αρχαϊκή Ελλάδα χτίστηκαν λαμπρά κτίρια, κυρίως ναοί. Υπήρχαν δύο βασικοί ρυθμοί για την ανέγερση των ναών. Ο δωρικός και ο ιωνικός. Οι διαφορές εντοπίζονται κυρίως στους κίονες.

Αριστερά:   κίονας δωρικού ρυθμού. 

Δεξιά: κίονας  ιωνικού ρυθμου.

 α) Βάση

Ο δωρικός κίονας στηρίζεται απ' ευθείας στο επίπεδο (κρηπίδα), ενώ ο ιωνικός κίονας έχει μια πρόσθετη βάση που ονομάζεται σπείρα.

β) Κιονόκρανο

Το δωρικό κιονόκρανο είναι πιο απλό. Είναι λαξευμένο σε ενιαίο λίθο μαζί με τον κίονα.

Το ιωνικό κιονόκρανο έχει δύο έλικες και μια τετράγωνη πλάκα.

γ) Κίονας

Ο δωρικός κίονας στενεύει προς την κορυφή. Ο ιωνικός είναι λεπτότερος κι έχει περισσότερες αυλκιές.

Ναός Αθηνάς Αφαίας  (δωρικός ρυθμός)

Ναός Απτέρου Νίκης (ιωνικός ρυθμός)

 

Ένας νερουλάς - ολυμπιονίκης

Ο Σπύρος Λούης, ο πρώτος Έλληνας ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας (1896) στο αγώνισμα του Μαραθώνιου δρόμου, ήταν από πολύ φτωχή οικογένεια και για να επιβιώσει ασκούσε το επάγγλεμα του νερουλά.

Μάλιστα μετά από το θρίαμβό του ο βασιλιάς τον ρώτησε τι θα ήθελε για αμοιβή κι αυτός απάντησε:

« Ένα γαϊδουράκι να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό. »!!!

Παλιά επαγγέλματα

Οι άνθρωποι ασκούν επαγγέλματα ανάλογα με τις ανάγκες που υπάρχουν σε κάθε εποχή και κάθε περιοχή. Έτσι όταν εκλείψει ή μειωθεί κάποια ανάγκη, τότε μοιραία το αντίστοιχο επάγγελμα οδηγείται σε μαρασμό ή εξαφάνιση.

Γανωτής

Γαλατάς

Εφημεριδοπώλης

Καλαθάς

Λούστρος

Παγοπώλης

Παγωτατζής

Πεταλωτής

Νερουλάς

Υποκείμενο - Ρήμα - Κατηγορούμενο

Μπορείς να ξεχωρίσεις το υποκείμενο το ρήμα και το κατηγορούμενο; Κάνε κλικ πάνω στην εικόνα.

Υποκείμενο - Ρήμα - Αντικείμενο

Μπορείς να ξεχωρίσεις το ρήμα το υποκείμενο και το αντικείμενο; Κάνε κλικ στην εικόνα.

Τα ελληνόφωνα χωρια της Κάτω Ιταλίας

Στον ιταλικό νότο, στην περιοχή της Απουλίας και της Καλαβρίας, βρίσκεται μια Ελλάδα ξεχασμένη, με την πιο γλυκιά, την πιο τραγουδιστή ελληνική γλώσσα που μιλήθηκε ποτέ, τα Griko…

Διαφορετικές και αντικρουόμενες απόψεις έχουν κατά καιρούς εκφραστεί για τους ελληνόφωνους πληθυσμούς της Κάτω Ιταλίας, κυρίως λόγω της έλλειψης ιστορικών στοιχείων. Ο γνωστός γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκης εντόπισε κοινα γλωσσολογικά στοιχεία ανάμεσα στη δωρική διάλεκτο και σα Γκρεκάνικα, και κατέληξε στο συμπέρασμα της γλωσσικής συνέχειας από την εποχή του β’ ελληνικού αποικισμού τον 8^ο αιώνα π. Χ.

Συγκεκριμένα τα ελληνόφωνα χαριά της Απουλίας βρίσκονται νότια της πόλης Λέτσε και είναι τα εξής: η Καλημέρα, το Μαρτάνο, το Καστρινιάνο ντε Γκρέτσι, το Μαρτινιάνο, το Τζολίνι, το Σολέτο, η Στερνάτια, και το Μελπινιάνο.

Τα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας βρίσκονται βορειοδυτικά του Ρέτσιο, μια από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης. Τα χωριά αυτά είναι: η Αμυγδαλέα, το Γκαλλιτσιάνο, η Μπόβα, το Ροκαφόρτε ντελ Γκρέκο, το Πεντιτάτιλο και το Ροχούντι.

Ιδιαίτερα γνωστά είναι τα χωριά για τη μουσική τους παράδοση.

Κεχαγιά Αλέινα Δ3

Καληνύφτα

Αξιωματικός

Στο υπέροχο αυτό τραγούδι ένα παιδί ονειρεύεται να γίνει αξιωματικός του στρατού. Όταν όμως ανακαλύπτει τι πραγματικά σημαίνει πόλεμος, προτιμά χίλιες φορές να είναι βοσκός...

Στέργιος Νταουσανάκης - Χορωδία Τυπάλδου
Μουσική: Νότης Μαυρουδής
Στίχοι: Μάρκος Μέσχος

Στο σχολειό πολλές φορές η δασκάλα
μας ρωτούσε:
"Και τι θα γίνετε σα μεγαλώσετε;
Τι θα γίνετε όταν σκορπίσετ' από 'δω,
σα γίνετε άντρες;"

Κατέβαζα το κεφάλι
κι έλεγα μέσα μου:
"Αξιωματικός
πάνω στο άλογο! [δις]
Αξιωματικός!"

Μα τώρα που γνωρίζω
τι σημαίνουν τα παράσημα,
τ' αστέρια πάνω στις επωμίδες...
Μα τώρα που γνωρίζω τι σημαίνουν
οι γυαλισμένες μπότες,
τι σημαίνουν τα σπριρούνια
κι οι ματωμένες σάλπιγγες...

Προτιμώ να' μαι βοσκός με τα γελάδια
Όλη μέρα,
βρέχει - χιονίζει
στο δάσος...

Αντώνης Σαμαράκης

Ο Αντώνης Σαμαράκης υπήρξε μεγάλος συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με μεγάλη κοινωνική δράση υπήρξε από τους δημοφιλέστερους Έλληνες τόσο ως συγγραφέας όσο και ως ενεργός πολίτης.

Αγαπούσε πολύ τα παιδιά και λάτρευε την παρέα τους.

Για 20 χρόνια προσέφερε ανεκτίμητη βοήθεια στην UNICEF. Με την ακούραστη προσφορά του βοήθησε να αναγνωρισθεί η UNICEF στη συνείδηση του κόσμου ως ένας αποτελεσματικός και αξιόπιστος οργανισμός που αγωνίζεται σκληρά για τα παιδιά.

Τα πρωτότυπα σύντομα διηγήματά του κόσμησαν και εξακολουθούν να κοσμούν τα εξώφυλλα των τετραδίων της UNICEF που πωλούνται στην Ελλάδα.

 Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες και κυκλοφορούν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πέθανε τον Αύγουστό του 2003 και μετά από δική του επιθυμία το σώμα του δωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για την άσκηση των φοιτητών της Ιατρικής σχολής.

Το βιβλίο της διατροφής

Κυκλοφόρησε το βιβλιαράκι μας "Το βιβλίο της διατροφής". Ευχαριστούμε θερμά το ΚΕΘΕΑ ΣΧΗΜΑ + ΧΡΩΜΑ (τυπογραφείο Ιθάκης) και προσωπικά τον κ. Τάσο Πετρίδη για την πολύτιμη βοήθειά του.
 

Η Ελληνικη Ομάδα Διάσωσης στο σχολείο μας

Οι μαθητές των τμημάτων της Γ' τάξης του σχολείου μας είχαν χθες την ευκαιρία να συνομιλήσουν με δύο μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, να ενημερωθούν για τον εθελοντισμό στην Ελλάδα, και τις επιχειρήσεις της Ομάδας σε όλο τον κόσμο.

Επίσκεψη στο δάσος του Σέιχ Σου

Σήμερα (28-5-2012) τα τμήματα της Γ' και Ε' ταξης του σχολείου μας επισκέφτηκαμε το περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου και περάσαμε υπέροχα!

Περπατήσαμε στο δασος χρησιμοποιώντας πυξίδα...

...μάθαμε πώς ν' ανάβουμε φωτιά με ασφάλεια...

...φτιάξαμε καλύβες από καλάμια και χορτάρι...

...ψάξαμε για το χαμένο θησαυρό...

...κατασκευάσαμε φωλιές για τα πουλιά...

...και θαυμάσαμε την υπέροχη θέα της πόλης από ψηλά!

Η καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού

Η ιστορία της UNICEF

Στο παλάτι της Κνωσού

Σύμφωνα με την παράδοση το ανάκτορο της Κνωσού ήταν δημιούργημα του Δαίδαλου. Ήταν κτισμένο γύρω από μια πολύ μεγάλη αυλή, είχε πολλά κτίρια με τέσσερις και πέντε ορόφους. Υπήρχε υδραγωγείο που έφερνε το νερό από μακριά. Οι τοίχοι του ήταν στολισμένοι με υπέροχες τοιχογραφίες που παρίσταναν πρίγκιπες, αρχόντισσες, λουλούδια, πουλιά, ψάρια και δελφίνια.

Στο ανάκτορο ζούσε ο βασιλιάς (Μίνωας) με την οικογένειά του, ιερείς, καλλιτέχνες, αποθηκάριοι, υπηρέτες και τεχνίτες, συνολο 500 άτομα.

Αναπαράσταση του ανακτόρου της Κνωσού

Παρακολουθήστε ένα βίντεο - ξενάγηση στο ανάκτορο της Κνωσού.

Ταυροκαθάψια

Τα ταυροκαθάψια τελούνταν στη Μινωική Κρήτη κυρίως, αλλά και στην Πύλο, στη Θεσσαλία, στο Άργος και αλλού. Ήταν ένα περίπλοκο ακροβατικό αγώνισμα-παιχνίδι νέων αγοριών και κοριτσιών, κατά το οποίο εκτελούσαν θεαματικά άλματα στη ράχη ταύρων που έτρεχαν (πιάσιμο από τα κέρατα του ταύρου, διπλή τούμπα πάνω από το σώμα του και πήδημα από την άλλη πλευρά) και καμιά φορά γινόταν επικίνδυνο. 

Ήταν η μεγαλύτερη γιορτή των Μινωιτών. Διαφέρει από τις σημερινές ταυρομαχίες διότι στις ταυρομαχίες στο τέλος σκοτώνουν τον ταύρο, ενώ στα ταυροκαθάψια όχι.

Η λέξη "ταυροκαθάψια" προέρχεται από το ουσιαστικό "ταύρος" και το ρήμα "άπτομαι"(αγγίζω), δηλαδή: ταυροκαθάψια = το άγγιγμα του ταύρου.

Μικρός Καραγκιοζοπαίκτης

Σήμερα ο μαθητής του Γ3 Ιάσονας Πετρίδης με αφορμή το μάθημα της Γλώσσας, έπαιξε στην τάξη Καραγκιόζη για χάρη των συμμαθητών του,  οι οποίοι το χάρηκαν ιδιαίτερα.

Συγχαρητήρια Ιάσονα!

Ευγένιος Σπαθάρης (2 Ιανουαρίου 1924 - 9 Μαΐου 2009)

Συμπληρώνονται σήμερα (9 Μαϊου) τρία χρόνια από τον αναπάντεχο θάνατο του μεγάλου λαϊκού καλλιτέχνη, του Ευγένιου Σπαθάρη.

Ευγένιος Σπαθάρης, ο λαϊκός καλλιτέχνης με το δυναμικό πνεύμα, ο γνήσιος εμψυχωτής ενός λαϊκού ήρωα, (του Καραγκιόζη) ο ζωγράφος με την πλούσια χρωματική ζωντάνια , ο αληθινός εκφραστής της ελληνικής παράδοσης ανέβασε  το θέατρο σκιών ψηλά στη συνείδηση του λαού.

Πράγματι, στόχος του ήταν να ανεβάσει πολύ ψηλά τον Καραγκιόζη, τόσο σαν σημαντικό ελληνικό και παραδοσιακό θέαμα όσο και σαν εξαιρετικό είδος τέχνης. 

Η φωνή του Ευγένιου Σπαθάρη είναι στ' αυτιά μας ταυτόσημη με τη φωνή του Καραγκιόζη.

Κατα τη διάρκεια της ζωής του βραβεύτηκε πολλές φορές. Η τραγική ειρωνία είναι ότι τραυματίστηκε θανάσιμα πέφτοντας από σκάλες στο Ινστιτούτο Γκαίτε, όπου επρόκειτο να παραβρεθεί σε εκδήλωση προς τιμήν του...

Οι ώρες μετά το μεσημέρι